Poprawna forma to „rzadko” – przez „rz”. Oznacza coś, co dzieje się nieczęsto, np. „Rzadko tu przychodzę”. Błędna forma „żadko” nie istnieje w języku polskim. ...
Posty autora Mateusz Stypiński
Poprawna forma to „chuj” – przez „ch”. Jest to wulgaryzm oznaczający narząd męski, a także używany jako wyraz pogardy czy frustracji. Forma „huj” jest błędna i niepoprawna pod względem ortograficznym. ...
Zwrot „oczy ważki” to błędne zapisanie frazy „oczywiście, ważki”, czyli połączenia słów „oczywiście” (potwierdzenie) i „ważki” (istotny, mający znaczenie). Popularne w memach i internetowych dyskusjach jako forma językowego żartu. ...
„Dżuma” Alberta Camusa to powieść egzystencjalna, ukazująca walkę ludzi z epidemią, która symbolizuje nieuchronność cierpienia i śmierci. Główny bohater, doktor Rieux, staje przed wyborem – poddać się losowi czy walczyć, mimo...
„Boomer” to określenie używane wobec osób starszych, zazwyczaj przedstawicieli pokolenia powojennego wyżu demograficznego (Baby Boomers). Współcześnie słowo nabrało pejoratywnego charakteru i jest używane jako ironiczne określenie osoby, która nie rozumie nowoczesnych...
Poprawna forma to zawsze „naprawdę” – pisane łącznie. Oznacza „rzeczywiście, faktycznie”, np. „Naprawdę cieszę się, że przyszedłeś”. Forma „na prawdę” może występować w zdaniach, gdzie „prawda” jest rzeczownikiem, np. „Mówił na...
„Rimming” to slangowy termin określający stymulację okolic odbytu językiem w kontekście czynności seksualnych. Jest to popularne określenie w anglojęzycznych kręgach, które przeniknęło do mowy potocznej w różnych kulturach. ...
Jedyna poprawna forma to „rzygać” – przez „rz” na początku. Oznacza potocznie wymiotowanie lub przenośnie silną niechęć do czegoś. Forma „żygać” jest błędna i nie występuje w poprawnej polszczyźnie. ...
„Nie-Boska komedia” to dramat romantyczny Zygmunta Krasińskiego, ukazujący konflikt między arystokracją a rewolucją. Główny bohater, hrabia Henryk, staje przed dylematem – czy pozostać wiernym swoim ideałom, czy zaakceptować brutalną rzeczywistość. Utwór...
„Ludzie, którzy szli” to jedno z najbardziej wstrząsających opowiadań Tadeusza Borowskiego, ukazujące rzeczywistość obozu koncentracyjnego Auschwitz. Narrator, będący więźniem funkcyjnym, relacjonuje masową zagładę ludzi z przysłanych transportów. Opowiadanie nie zawiera patosu...